Μια ιδιαίτερης αισθητικής και πνευματικής διάστασης εμπειρία είχαν την ευκαιρία να βιώσουν όσοι παρευρέθησαν στην Παπαχαραλάμπειο Αίθουσα, την Τετάρτη 13 Μαϊου 2026, όπου η θεατρική ομάδα του 2ου ΓΕΛ Ναυπάκτου παρουσίασε την τραγωδία του Αισχύλου «Ικέτιδες». Μια παράσταση που ξεπέρασε τα συμβατικά όρια μιας τυπικής σχολικής εκδήλωσης, μια βαθιά στοχαστική θεατρική κατάθεση, η οποία συγκίνηση και απέσπασε τον έπαινο του κοινού.
Η επιλογή των αισχυλείων «Ικετίδων» –ενός έργου που αποτελεί την αρχαιότερη σωζόμενη τραγωδία και έναν διαχρονικό ύμνο στα ανθρώπινα δικαιώματα– αποδείχθηκε εξαιρετικά εύστοχη. Σε μια εποχή παγκόσμιας προσφυγικής κρίσης και έντονων κοινωνικών ανακατατάξεων, οι έφηβοι μαθητές λειτούργησαν ως ιδανικοί αγωγοί των πανανθρώπινων μηνυμάτων του ποιητή.
Με όπλο την καθαρότητα της άρθρωσης και την ειλικρίνεια της νεανικής τους ορμής, οι μαθητές προσέδωσαν σκηνική σάρκα και οστά στον αγώνα των Δαναΐδων που ζητούν άσυλο. Παράλληλα, ανέδειξαν με ενάργεια τις κορυφαίες έννοιες της «ξενίας», της προστασίας των κατατρεγμένων, του σεβασμού στην ανθρώπινη οντότητα και, κυρίως, της δημοκρατικής ευθύνης, καθώς στο έργο η παροχή ασύλου αποφασίζεται από την καθολική ψηφοφορία του λαού του Άργους.
Οι μαθητές και οι μαθήτριες που ενσάρκωσαν τους κεντρικούς ρόλους εξέπληξαν τους θεατές με τη δραματική τους εμβρίθεια και την επιβλητική σκηνική τους παρουσία, κατορθώνοντας να ισορροπήσουν υποδειγματικά ανάμεσα στο τραγικό πάθος και το αρχαιοπρεπές μέτρο.
Καθώς στις «Ικέτιδες» του Αισχύλου ο Χορός δεν είναι απλός παρατηρητής αλλά ο κεντρικός πρωταγωνιστής του δράματος, η λειτουργία του υπήρξε καθηλωτική. Οι μαθήτριες, ως ένα συμπαγές και οργανικά συντονισμένο σύνολο, απέδωσαν την αγωνία, την ικεσία και την αποφασιστικότητα των Δαναΐδων με εντυπωσιακή πλαστικότητα κίνησης και ρυθμική ακρίβεια, αποτελώντας τη δομική και αισθητική ραχοκοκαλιά της παράστασης. Το εξαιρετικό αυτό αποτέλεσμα υπήρξε απόρροια συστηματικής, επίμονης και πολυμηνιαίας προετοιμασίας, η οποία απαίτησε υψηλό βαθμό προσήλωσης από τους μαθητές, παράλληλα με τις αυξημένες σχολικές τους υποχρεώσεις. Εμπνευστές και αρωγοί σε αυτό το πνευματικό εγχείρημα υπήρξαν οι υπεύθυνοι εκπαιδευτικοί του σχολείου, Δημόπουλος Κωνσταντίνος και Κυρίτση Μαρία που καθοδήγησαν τη δημιουργική δυναμική των παιδιών, αποδεικνύοντας εμπράκτως ότι το δημόσιο σχολείο μπορεί να υπερβαίνει τη στείρα μετάδοση γνώσεων και να μετεξελίσσεται σε ζωντανό πυρήνα πολιτισμού και υψηλής αισθητικής καλλιέργειας.
